درد و دل
این کانالای کنکوری مثل سیب ترش و اینا کلی ویس و پادکست درباره اینکه چطوری تنبل نباشیم چطوری زندگیمون معنا داشته باشه و ... داره و من اینطوریم که انقد تنبلم که حتی حوصله ندارم ویس چطوری تنبل نباشیم رو گوش بدم 😂😂 یا انقد زندگیم بی معنا شده که حتی حوصله اینم ندارم ویس چطوری زندگیمون بی معنا نباشه گوش بدم ...
امروز استوری مشاور مدرسمو دیدم و متوجه شدم یازدهمی ها دیگه کنکوری محسوب میشن نه ما .... آب از سر ما گذشته .. راستش یکم ناراحت شدم از اون استوریش
احساس کردم کل سال کنکورمو هدر دادم بخاطر نشخوار های فکری بخاطر هرچی که اذیتم میکرد و روحمو میخورد ... و من ذره ای عرضه نداشتم یکم شهامت داشته باشم که ایستادگی کنم ...
واقعا عصبیم ... دلم میخواد جیغ بکشم مشت بزنم به دیوار لگد بزنم ولی بخش ناراحت کنندش اینجاس که خیلیییی سخته تغییر کنی ... خیلی
من نمیدونم چرا انقد همه چی به ضرر من برگشت ...
من نمیدونم واقعا چی شد که همش ته حرف های من و مامان درباره اینه که بریم روانشناس یا بریم روانپزشک یا یه داروی جدید بخورم ... اخه چرا ؟؟؟
چرا باید کل جوونی من به این چیزا بره؟؟
چرا باید کل زندگی من صرف قرصایی بشه که هیچ حالمو خوب نکرده فقط منو از ریخت و هیکل انداخته ... بدم میاد از اینکه بدترین ورژن خودم تبدیل شدم حالا بیا و درستش کن ....
تازه کاش فقط همین بود
کاش حداقل انقد چاق نمیشدم باورم نمیشه از اسفند تا الان نزدیک ۱۰ کیلو چاق شدم
دیگه حتی چشمای رنگیمم به چشم نمیاد انقد که از ریخت افتادم ...
قبلا حداقل چشمام میدرخشید ولی الان چشمام مثل کارتون عروس مرده شده همونقدر عمیق و غمزده ..